Zaterdag  29 augustus, de laatste zomeravond van de grote vakantie. Een flinke groep lokale vrijwilligers tovert een grasplein in Leopoldsburg om tot kleurrijke ontmoetingsplek. Ze drinken een pintje of een glas kraantjeswater van het watertapkraam en slepen met de buurtbanken. De sfeer is goed, de vrijwilligers hebben er zin in. Ze steken nog gauw een frietje binnen: een lekkere beloning voor hun opbouwwerk. De buurtbewoners moeten nog arriveren, maar het feest is nu al begonnen.

Al snel sijpelen de eerste bezoekers het kleurrijke bonte buurtdorpje binnen. De jongsten haasten zich naar de levensgrote gezelschapsspelletjes die her en der klaar liggen. De oudsten nemen plaats op de oranje banken. Ze krijgen gezelschap van de andere buurtbewoners. ‘Al terug van op reis? Schoon kleurke!’. Voorlopig geen politieke thema’s op de agenda.

Dat verandert als burgemeester Wouter Beke arriveert. Op een lange zomeravond als deze neemt Wouter graag de tijd om te luisteren naar de lokale bekommernissen van zijn inwoners. Kleine en grote problemen: dit is het moment om ze te delen. Zo wordt de verkeersveiligheid van de Boskant besproken. Want dat leeft de laatste tijd sterk bij de bewoners.  

Al gauw komen ook nationale thema’s aan bod. Onder andere defensie wordt fel bediscussieerd. Heel typerend voor ’t Kamp, waar de meeste inwoners grootgebracht zijn aan de voet van de kazerne en oefenterreinen van het Belgische leger. Van defensie naar de taxshift en ook even de vluchtelingenproblematiek. Bij een burgemeester die ook partijvoorzitter is, kan je bijna elk onderwerp aansnijden. Wat een luxe.

Naarmate de avond vordert maakt de interesse in politieke thema’s plaats voor interesse in elkaar. En in de ijsjes van het ijsjeskraam natuurlijk. De sfeer komt er helemaal als de lokale voorzitster en de burgemeester watertjes tappen aan het kraantjeswatertapkraam: ‘Tournée générale!’. Gedaan met ernstige onderwerpen, het wordt een buurtfeest waar mensen vooral zin hebben om een leuke tijd te beleven met elkaar. Ook dat typeert de Boskant: dit is een buurt waar mensen elkaar ’s ochtends goeiedag zeggen.

Maar zelfs in een gemoedelijke omgeving als deze is er nog werk aan de winkel. ‘Af en toe is een feest als dit nodig in een buurt, zo kom je weer wat dichter tot elkaar’, zegt voorzitster Katrien Ozeel. ‘Ik denk aan wat Wouter Beke in zijn speech op de gezinsdag vertelde, over aanbellen bij de buren voor een doos melk of pakje boter. Dat doe je vandaag niet meer zo gauw. En dat is precies het buurtgevoel dat ik soms mis. Een buurtbabbel als deze kan dat gevoel weer levendig maken’.

En dat doet het zeker. Geen buitenstaander kan nog volgen welke kinderen bij welke ouders horen, want iedereen speelt spelletjes met en door elkaar. Hier in de Boskant hebben ze zelfs hun eigen spelregels van het spelletje ‘Kubb’. En ook de reuzemikado valt in de smaak. Nog meer bij de papa’s dan bij hun kinderen.

Het wordt laat, maar de warme avond houdt de buurtbewoners bij elkaar. Ook de burgemeester wil nog steeds niet naar huis. Pas als zijn kleine Beekskes moe worden, wordt beslist maar eens te vertrekken. Wanneer hij wegrijdt, kleuren de straten van Leopoldsburg nog even erg bont. Want enkele kinderen hebben z’n auto versierd met tientallen heliumballonnen, in alle kleuren van de regenboog.

Een klein meisje staat gefascineerd naar  het schouwspel te kijken. Zoveel ballonnen. Haar vriendinnetje fluistert haar toe: ‘als je die allemaal aan je armen bindt, dan ga je vliegen’.

Vol verwondering kijken ze hoe de burgemeester verdwijnt aan de horizon. En dan komt mama aangelopen: tijd om naar huis te gaan. ‘De buurmeisjes moeten ook gaan slapen, kijk maar’.

De rust keert terug in de Boskant. Een mooie zomeravond, een perfecte afsluiter van de grote vakantie. 

De foto's vindt u op onze Facebook-pagina.